bir şarkı duyarsın; onca yıl, geçen onca gün, onca kahkaha bir anda yok oluverir. hiç zaman geçmemiş gibi taaa en başa dönersin. önce gözlerin hafif dolar, sonra kahkahan buruklaşır sonra da susarsın. geçmişin gelir aklına değiştiremeyeceğin bir de kalbinde taşlar üst üste oturur sıra ile. bir kaç acılı söze takılır gözlerin, hüzünlenirsin belki de ağlarsın. geceleri pek uyuyamaz, sabahları uyanamazsın. kadehlerden kendine bakarsın

sonra sakince geçer her şey. zamanla alışmışlığa karışırsın, hiç birşey olmamış gibi...